Je bent thuis bij God

Voordat je verder leest, luister eerst naar dit prachtige en ontroerend mooie lied van Ed Sheeran, waarin hij zingt over het verliezen van iemand die je lief is:

Hij schreef dit nummer als een eerbetoon aan zijn oma, degene die hem aanmoedigde om de muziek in te gaan. Het nummer gaat terug naar de dag dat ze overleden is en hij de ziekenhuiskamer aan het opruimen is. Herinneringen komen boven en brengen tranen met zich mee. Tranen van gemis maar tegelijk de mooie herinneringen: ‘’een leven met liefde, is een leven dat echt geleefd heeft’’. Lees verder

Make someone smile #bethechange

660.000 Nederlands leven in langdurige armoede.
Het aantal zwerfjongeren in Nederland stijgt.
Steeds meer moslims voelen zich hier bedreigd en maken zich ongerust.
Eenzaamheid is nog altijd veel aanwezig. Niet alleen bij ouderen, maar ook (er wordt gezegd meer) onder jongeren. En bij mensen met een ernstige verstandelijke en meervoudige beperkingen.

 

Deze voorbeelden laten zien dat we als mensen elkaar nodig hebben. Het is nodig dat we naar elkaar omzien en elkaar zien staan. Juist nu we elkaar ook zo makkelijk uit het oog kunnen verliezen.

Daarom willen wij dat geluid laten horen

Een geluid die vrolijkheid, blijdschap en liefde verspreidt
Verpakt in één simpele uitdaging:

‘Make someone smile’

De opdracht is eenvoudig: doe iets voor iemand anders waar je diegene blij mee maakt.
Het kan iets kleins of groots zijn. Voor een bekende of een vreemde. Het maakt niet uit, maar doe iets goeds voor een ander (en doe het vooral vaker :)).
En terwijl je bezig bent, maak je een foto of filmpje van datgene wat je doet en plaatst dit op Facebook met de hashtag #bethechange. Tag een paar van je vrienden en daag hen uit om ook iets goeds te doen voor een ander. Zo kunnen we een beweging op gang brengen die positiviteit verspreidt. Die verbinding geeft en de liefde laat bloeien.

En van geven worden we allemaal gelukkiger. Zoals Einstein al zei: ‘ons eigen geluk hangt af van de glimlach van de anderen.’ De glimlach van een ander, brengt vreugde bij jezelf.

Dus doe mee en sluit je aan.
Deel de blijdschap uit.
Doe iets goeds voor een ander.
En doe het nog een keer… en nog een keer… en…

Samen kunnen we de verandering brengen die we graag willen zien.
#bethechange


Wil je inspiratie? Of heb je een idee dat je graag met meerdere mensen wilt doen? Check dan de Facebookpagina (klik op de link) en zie wat er allemaal gebeurt en deel jouw ideeën. 

Ga doen!

Vorige week ben ik naar de cabaretvoorstelling ‘lang verhaal kort’ van Remco Veldhuis (de blonde helft van Veldhuis en Kemper) geweest. Toen hij een jaar pauze had genomen, besloot hij de Bijbel eens te gaan lezen en al snel wist hij: hier ga ik een voorstelling van maken. In 100 minuten vloog hij met ons door de Bijbel heen, van Genesis tot Openbaring.

Eén van de vele mooie momenten uit de show, was toen aankwam bij de brief van Jakobus. Want die brief sprak hem aan. De boodschap van Jakobus kunnen we volgens hem vandaag erg goed gebruiken. Zoals Veldhuis een tekst uit de brief in eigen woorden: ‘een plakje worst op iemands tong tekenen, betekent nog niet dat je hem te eten hebt gegeven.’ Anderen helpen is niet een kwestie van goede intenties of beloftes: maar het daadwerkelijk gaan doen.

Twee dagen later. In het Nederlands Dagblad staat een interview met theoloog Johannes Reimer. Hij is gespecialiseerd in het nadenken over evangelisatie en hij zegt daarover:

‘De beste manier om missionair kerk te zijn? Zoek het beste voor de buurt, samen met de mensen die er wonen.’

Volgens Reimer moet je als kerk aanwezig zijn in de buurt en weten waar mensen jouw zorg en hulp nodig hebben. Je bent er voor de mensen, helpt ze verder en andersom zullen ze vertrouwen in je krijgen en vragen gaan stellen. Net zo als Jezus deed: ‘het Woord van God is mens geworden, het kwam tussen ons wonen en tóén, zegt het Johannes-evangelie, hebben wij zijn grootheid gezien.’

Een theoloog en een atheïst, die in de afgelopen week allebei één werkwoord bij mij naar boven brachten: doen!

Ga doen!
Dat klinkt ook nadrukkelijk in die brief van Jakobus die Remco Veldhuis zo aansprak:

‘Vergis u niet: alleen horen is niet genoeg, u moet wat u gehoord hebt ook doen.’ (Jak. 1:22)

 ‘Zo is het met geloof: als zich niet daadwerkelijk bewijst, is het dood. (…) Zoals het lichaam dood is zonder de ziel, zo is ook geloof zonder daden dood.’ (Jak. 2:17,26)

Ga doen! En Jakobus zegt erbij: geloof dat niet doet, daar zit geen leven in.
Poeh… Dat is duidelijke taal.

Maar de opdracht is eenvoudig: ga maar gewoon beginnen. Ga doen, ga het evangelie leven. Laat zien wat Gods liefde en zorg kan betekenen in het leven van mensen.
En daar willen wij als kerk ‘de Rank’ in Zuidhorn, dan ook maar mee gaan beginnen. Met een hele groep jongeren hebben wij een project opgezet om gewoon ‘te gaan doen’. Concreet het geloof handen en voeten te geven.

En we hopen dat iedereen zich bij ons aansluit: in onze kerk, in Zuidhorn en daarbuiten. Wil je weten wat we gaan doen? Kom dan komende zondagavond (5 feb.) om 19:30 uur naar Devotion in de Rank. Kun je er niet bij zijn? Kijk dan live mee via www.derank.nl.
Of… houd de blog en Facebook in de gaten, want maandag 6 februari gooien we ons project online.

Kom ook in beweging en ga doen!

Een eeuwig mooi verhaal

Het is zo bijzonder om te zien wat een jongetje van 6 jaar weet los te maken in een land. Woensdagmorgen verscheen Tijn samen met zijn vader bij de brievenbus van Serious Request. Hij wilde nagels lakken voor het goede doel. Het streefbedrag: €100. Vanaf dat moment ging het razendsnel.

Het verhaal van Tijn greep iedereen aan, omdat zijn vader vertelde dat hij hersenstamkanker heeft (een ziekte die jaarlijks bij 15 tot 20 kinderen wordt vastgesteld). Ze wisten zelfs al dat dit zijn laatste Serious Request zou worden. Wat moet het heftig zijn om je als ouders zoiets te moeten realiseren. Maar na die keiharde waarheid klinken bijzondere woorden: toch willen wij ons inzetten, want er zijn zoveel kinderen die niet eens zes worden. Lees verder

Witte of zwarte piet: hoe reageer jij?

Eerder deze week kwam het bericht naar buiten dat de gereformeerde scholengemeenschap uit onze regio heeft besloten om dit jaar op alle 19 scholen geen zwarte piet te laten komen. Op Facebook regende het reacties. Ouders, dorpsgenoten, mensen van overal gaven hun (ongezouten) mening.
Zo lang de discussie speelt heb ik mij er nooit zo mee bezig gehouden en er inhoudelijk ook niks over gezegd. Dat ga ik nu ook niet doen. Om de eenvoudige reden dat het mij niet kan schelen wat voor kleur schmink mensen op hun gezicht willen verven in de sinterklaastijd. Daarnaast is de discussie zo enorm opgeblazen en groot geworden dat ik er niet veel voor voel om daar deel van uit te maken.

Waar ik wel over wil schrijven en op wil reageren, is de toon hoe mensen naar elkaar en over elkaar praten. Via social media delen mensen elkaar digitale tikken uit met harde uitspraken en kille one-liners.
En dan gaat het me nog niet eens om de reacties waarin mensen afgeven op gereformeerden en geloof. Natuurlijk is dat bij zo’n persbericht een makkelijk doelwit. En ergens moet ik om die reacties ook wel weer erg lachen.
Mensen die uit hun slof schieten om die achterlijke gereformeerden met hun schijnheilig geloof maar zelf rotsvast bouwen op hun overtuiging over zwarte piet.
En de gedrevenheid waarmee sommigen vasthouden aan de zwarte schmink omdat kinderen anders hun buurman of tante zullen herkennen en het geloof in sint weg is, kan menig gereformeerde een puntje aan zuigen. Geloof blijkt maar weer eens heel hardnekkig te zijn. 🙂

Vanuit goede bedoeling

Dat is het punt niet. Het gaat mij om de snelheid waarmee mensen oordelen over de achterliggende gedachte die een school heeft om hiervoor te kiezen en hoe snel een bestuur weggezet wordt en met de grond gelijk gemaakt wordt.

Facebookreactie

Facebookreactie

Natuurlijk mag je het niet eens zijn met de beslissing die door de scholengemeenschap gemaakt is. Dat mag. Maar de uitdaging is wel: kun je (maar misschien vooral: wil je) er waardering voor hebben dat deze keuze niet gemaakt wordt om mensen uit te sluiten, maar juist om met iedereen zoveel mogelijk rekening te houden? En al heb je daar zelfs geen waardering voor, wil je dat dan in ieder geval voor ogen houden wanneer je reageert?
Dan hoef je in ieder geval de ander niet met de grond gelijk te maken, maar kun je over de inhoud met elkaar in gesprek. Het zou onze toon al heel wat milder maken omdat we allemaal hetzelfde doel voor ogen hebben: een leuk feest voor kinderen. En daarvoor blijft ook alles bestaan. Er is nog steeds een intocht, sinterklaas, zijn paard, pepernoten, taaitaai, chocoladeletters, schoentjes zetten, pakjesavond en pieten. Alleen er zijn mensen, scholen en tv zenders die ervoor kiezen die laatste meerdere of andere kleuren te geven.

De minderheid

Een andere veelgehoorde reactie is de woede over het feit dat we met een kleine minderheid rekening houden en onze tradities zo laten verpesten. Sterker nog, die mensen zouden ons land ‘’kapot maken’’. Het zou wat zijn – vanwege een laagje schmink één maand in het jaar.

Facebookreactie

Facebookreactie

Los van de raadselachtige en onbegrijpelijke link met de islam en de loze roep om mensen het land uit te zetten, is het rekening houden met minderheden iets dat elke dag gebeurt!
Mensen die arbeidsongeschikt zijn, zijn een minderheid en we houden rekening met hun. Ouderen die zorg nodig hebben zijn een minderheid en we houden rekening met hun.
Sterker nog: we zouden een heel enge samenleving krijgen als we alleen maar rekening zouden houden met de meerderheid.

De vraag is vooral: sta je open voor anderen? Als iemand aangeeft zich gekwetst te voelen door de kleur schmink van de pieten bij sinterklaas, ben je dan bereid om rekening met diegene te houden? Om samen een goede oplossing te vinden? Dat is vooral een vraag voor beide partijen in de discussie.

Persoonlijk heeft zwarte piet voor mij nooit de associatie gehad met slavernij. Maar als dat voor iemand anders wel zo voelt, als donkere mensen mij vertellen dat ze uitgemaakt worden voor zwarte piet en dat kwetsend vinden, dan wil ik met die ander rekening houden. Om ervoor te zorgen dat het een feest blijft dat voor iedereen als positief ervaren wordt. En welke afspraken je dan maakt, daar kom je met elkaar dan maar uit. Maar laten we alsjeblieft een beetje verdraagzaam zijn en elkaar met een open houding en vriendelijkheid tegemoet treden. Klinkt die oproep van Paulus uit de Bijbel toch weer actueel: ‘heb niet alleen uw eigen belangen voor ogen, maar ook die van de ander.’

En vanuit dat opzicht vind ik het positief dat de scholengemeenschap rekening wil houden met iedereen. Dat ze erop gericht zijn om het voor iedereen een feest te maken, ook als dat geven en nemen is.

Mijn droom: de kerk als een splinter

Vandaag (29-10-2016) verschijnt er een special van het blad Onderweg over de kerk van de toekomst. Mij werd gevraagd om een bijdrage te leveren door mijn droom voor de toekomst van de kerk te beschrijven. Hieronder is mijn bijdrage te lezen.

Wat is jouw droom voor de kerk van de toekomst? Sinds acht maanden heeft die vraag voor mij een totaal andere lading gekregen. Nu ik vader ben van een prachtige dochter, realiseer ik me dat de dromen die ik heb, gaan over de kerk waar zij zich later hopelijk in thuis voelt en voor wil inzetten. En niet alleen zij, ook de jongeren waar ik nu mee werk zijn degenen die later mede de kerk dragen. Dat zet mijn dromen toch in een ander licht. Lees verder